အိမ္မက္

၁၄.၆.၂၀၁၀ (အိပ္မက္)

ဒီေန ့ ထူးထူးဆန္းဆန္း အိမ္မက္တစ္ခု မက္တယ္။

ကၽြန္မက မက္လိုက္ရင္ အထူးအဆန္းေတြပဲ ၾကံဳေနတာမ်ားတယ္။ ဘာေၾကာင့္မွန္းလည္း မသိပါဘူး။ အင္း....... ဘာပဲေၿပာေၿပာေလ.....ဒီေန ့အိမ္မက္က ေကာင္းသလား ဆိုးသလားေတာ့ မသိဘူး။ ကၽြန္မကေတာ့ ေကာင္း တယ္ ထင္တာပဲ။ ကိုယ္လည္း အိမ္မက္အထာ ေကာက္တတ္တဲ့သူမွ မဟုတ္တာ။ ေကာင္းတယ္ထင္ရင္ ေကာင္းလုိက္တာပါပဲ...... အိမ္မက္ကဒီလို.....။

မေန ့ညက အိပ္ေတာ့ ေန ့စဥ္ေန ့တိုင္း အိပ္ယာခင္းေနၾကပံုစံထက္ ဒီေန ့အိပ္ယာ၀င္ခ်ိန္မွာေတာ့ အေမက အိပ္ယာခင္းေပးထားတာ စပါယ္ရွယ္ သန္ ့ၿပန္ ့ေနတာပဲ......ဟိဟိ.....။ ခါတုိင္းေန ့ဆို ၿဖစ္သလို အိပ္ယာ ဆို ၿပီး ေရာ...ထိုးအိပ္ေနတာကိုး......။ ဒီေန ့မွ ဇိမ္က်လုိက္သည္ၿဖစ္ၿခင္း....ဒါေတြအားလံုး အေမ့ေက်းဇူးေလ..........။
ေက်းဇူးပါ ေမေမ..........။


မနက္ မိုးလင္းကာနီးေလးမွန္းေတာ့ စိတ္ကသိတယ္။

ဒါေပမယ့္ မပီ၀ိုးတစ္၀ါးအရိပ္ေတြၿမင္ေနရတယ္..........ၿမင္ေနရတာကေတာ့ ၿမစ္ေရၿပင္လို အက်ယ္ၾကီး ကမ္းစပ္ နားမွာ ေရစီးဆင္းေနတာ ၿမင္ရတယ္....... ဟိုး............. ေရွ႔ကို လွန္းေမွ်ာ္ၾကည့္လုိက္ေတာ့ ေစတီတစ္ဆူ.... ခပ္ေ၀းေ၀း.... မႈံၿပၿပေလးပဲ ၿမင္ရတယ္.......ကၽြန္မနဲ ့ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ေနရာေလးကို လွမ္းၾကည့္လုိက္ေတာ့ ၿမစ္ေရၿပင္က အလည္မွာ ..... ဟိုဘက္ကကမ္းမွာ မုဒ္၀တစ္ခု.... လူေတြ မုဒ္၀ထဲက ေနၿပီး ေတာင္အေပၚကို တက္သြားၾကတာ ၿမင္ရတယ္...။

အေပၚဆက္ေမာ့ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အၾကီးဆံုးေတာင္ေပၚမွာ ၿမတ္ဗုဒၵရဲ ့ဆံေတာ္နဲ ့တည္ထားကိုးကြယ္ ထားေသာ ေရွးေဟာင္းဘုရားတစ္ခု......။

အေတာ္ေလး ၿမင့္တယ္လုိ ့ ၿမင္ရတယ္..........ဘုရားမွာ ဘာရွိလုိ ့မ်ား လူေတြဒီေလာက္တက္ ေနက် ပါလိမ့္ ေနာ္ လို ့ စိတ္ထဲက ေတြးၿပီး ဒီဘက္ကမ္းၾကည့္လုိက္ေတာ့ ဟိုး.......ေ၀းေ၀း ေစတီေလးက ေရာင္ၿခည္ေတြၿဖာေန လုိက္တာ ဘာအေရာင္လည္း မသိဘူး........လူေတြကလည္း မၿမင္ၾကဘူးလားမသိဘူး..........အဲေတာ့ စိတ္က ထိတ္ခနဲ ့တစ္ခုကို သြားသတိရမိတယ္။

အဲဒါဓါတ္ေတာက္တာလုိ ့ နယ္အေခၚအရေၿပာတာပဲ.............. ဓါတ္ေတာ္ေတာက္တယ္....ကြန္ ့ၿမဴး တယ္ဆိုတာ

ဒါလားမသိဘူးဆိုၿပီး လူေတြ ေအာ္ေၿပာေပမယ့္ ဘယ္သူမွ ဂရုမစိုက္ၾကဘူး....... ေအာ္............ေလာဘ...........ေဒါသ...........ေမာဟေတြဖုံးလြမ္းေနလုိ ့ သူတို ့မသိတာမ်ားလား...... ကၽြန္မဒီေလာက္ ေအာ္ေၿပာေနတာ ဘယ္သူမွ ဂရုမစိုက္ၾကပါလားေနာ္....... ေအာ္......မၿဖစ္ပါဘူးေလ.........သူတို ့ကိုေၿပာေပမယ့္ မသိရင္ေနပါေစေတာ့.......ၾကံဳဖူးတုန္းေလး..........ၿမတ္ဘုရားရဲ ့ေရာင္ၿခည္ကြန္ ့ၿမဴးတာကို ဖူးမွပါေလ ဆိုၿပီးလက္အုပ္ခ်ီထိုင္ကေတာ့ ေတာ့တာပါပဲ.....။

ဦးသံုးၾကိမ္ခ်ၿပီးလုိ ့ေခါင္းၿပန္ေမာ့ေတာ့ ေစတီေတာ္က ပံုမွန္ၿပန္ၿဖစ္ေနတာေတြရတယ္.....ငါပဲအၿမင္မွားတာလား မသိဘုူး........ဆိုၿပီး ေရာင္၀ါး၀ါးေလး လက္အုပ္ခ်ီေနတုန္း..... .....လူတစ္ေယာက္ေယာက္လာတယ္... ..ေယာက္က်ၤားလား၊ မိန္းမလား မသဲကြဲဘူး.........

အသံပဲ ၾကားရတယ္...လူလည္းၿမင္ရပါတယ္.........ဒါေပမယ္.့........သိပ္မသိဘူး........။
ကၽြန္မကေမးလုိက္တယ္.......

"ဟိုဒီက...ခုနားက ၿမစ္ကမ္းထိပ္နားက ေစတီေလးကေလ ေရာင္ၿခည္ေတြထြက္ေနတာ ၿမင္လုိက္လားဟင္လုိ႕ " ေမးေတာ့ .........

ေအာ္.....ဒါလား....ဒီရြာမွာေတာ့ ေရတက္ခ်ိန္နဲ ့........ေနထြက္ခ်ိန္ဆို အဲလိုၿဖစ္ေနလို ့ ရိုးေနၿပီတဲ့..........။

ဒီလိုေၿပာေတာ့ ကၽြန္မလည္း ေရၿပင္ကိုၾကည့္မိတယ္.......ဟုတ္ပါတယ္...................ေရေတြက မနက္ဆိုေတာ့ တၿဖည္းၿဖည္းတက္လာေနၾကတာေလ..............လူေတြကေတာ့ ေၿပာၾကတာ အသံပဲၾကားရတယ္.........။ဒါက ေနစထြက္ေတာ့ ေနရဲ ့အလင္းေရာင္နဲ ့ေစတီေပၚက ေၾကြကပ္ထားတဲ့ အေရာင္ေတြ ဆံုေတြ ့ခ်ိန္ အဲလို ၿဖစ္တာလုိ ့ေၿပာၾကတယ္............ကၽြန္မလည္း ေအာ္.....ဟုတ္မလား မသိဘူးဆိုၿပီး...... ေရာင္ေတာင္ေတာင္ေလး ၿဖစ္မိတယ္...........ၿပိးေတာ့ ေသခ်ာၿပန္စဥ္းစားၾကည့္မိတယ္...........။

အဲလိုေနရဲ ့အလင္းေရာင္ေၾကာင့္ ေရတက္ခ်ိန္မွာ ၿဖစ္ေနရင္ ဘာလို ့ ေရာင္ၿခည္ေတာ္က ေစတီတစ္၀န္းလံုး လင္းေနရတာလည္းေပါ့....အလင္းေရာင္ပဲမရွိေသးဘူးေလ...ေနလည္း မထြက္ေသးဘူး အရာရာက မပီ ၀ိုးတစ္၀ါး..မႈံၿပၿပေလးပဲ ရွိေသးတယ္လုိ ့ေပါ့......ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မစိတ္ထဲမွာေတာ့ ၾကံဳတုန္း ကံဆံုလုိ ့ ဖူးေမွ်ာ္ခြင့္ ရလုိက္တာလုိ ့ ထင္မိတယ္.............။

ဘုရားေရာင္ၿခည္ကြန္ ့ၿမဴးတယ္ဆိုတာ အင္မတန္ ၿဖစ္ခဲပါတယ္..........အေၿခအေနအေၾကာင္းေၾကာင္း ၿဖစ္ေပၚလာတာေပါ့ ...သိပၸံပညာအရဆိုရင္ေတာ့ ...။

ကဲ.......ထားပါေလ...........သိပၸံေတြနဲ ့ မေရာေႏွာေတာ့ပါဘူးဆိုၿပီး..........ဒီဘက္အလွည့္ ခုနားက ၿမင္ရတဲ ့မုဒ္၀ေပၚတက္သြားတဲ့ လူေတြလား ဘာေတြလည္းေတာ့ မသိဘူး.......လူလို ့ေတာ့ ၿမင္တာပဲ....... သူေတြေကာင္း ေတြလည္း ၿဖစ္ႏိုင္ပါတယ္ေလ...........ကၽြန္မေၿပာၿပတတ္ဘူး...........ၿမင္တာကို ၿမင္တဲ့ အတိုင္းပဲ တင္ၿပတတ္ ္တယ္.............။

အၿမင့္ဆံုး ေတာင္ေပၚက ေရွးေဟာင္းေစတီ ေတာ္မွာ ေန ့ထူးေန ့ၿမတ္တစ္ခုခုေတာ့ ရွိေနတယ္ထင္တယ္လုိ ့ေတြး မိၿပီး ဒီဘက္ၾကည့္မိေတာ့ ေတာင္ရဲ ့ အဆံုးက ရွည္ေၿမာေၿမာသ႑ာန္ရွိတယ္.......... ေတာင္ေၿခအဆံုး ဟိုဘက္မွာ.........ၿမစ္ကမ္းစပ္ထိေနတယ္............ခုနားက ကၽြန္မၿမင္ေနရတဲ့ ေစတီေတာ္ရဲ ့ဒီဘက္ထိပ္ ဆို ပါေတာ့............

အိမ္မက္ထဲမွာပဲ ၿမင္ေနရေတာ့ ကၽြန္မကေတာ့ ပံုရိပ္ထင္ရွားေနေပမယ့္ စာဖတ္သူကေတာ့ ရႈပ္ေနမွာေသခ်ာပါတယ္......... း)

အားပါးပါး...................ဒီဘက္မုဒ္၀ေပၚမွာေတာ့ လူလား သူေတာ္ေကာင္းေတြလား မသိဘူး ေတာင္ေပၚ တက္ ္ၾကတယ္.......... ဟိုဘက္ ၿမစ္ကမ္း အစပ္အေပၚကေန ေရာင္၀ါေတြနဲ ့

ေကာင္းကင္မွာ...............နဂါး..........သိၾကားမင္းရဲ ့လက္မွာ ဖလားထဲဘာေတြလည္းေတာ့ မသိဘူး

လွမ္းၿမင္ေနရတယ္ဆိုတာက အေတာ္အေ၀းမွာ...........သိၾကားမင္းရဲ ့ေရွ ့မွာမွ ဘာလည္းမသိဘူး တစ္ခုခု ပါ ေသးတယ္...........အားလံုး ေကာင္းကင္မွ ၿမင္ေနရတာက (၄)ခု မမွတ္မိေတာ့တဲ့ အရာရဲ ့ေနာက္မွာ သိၾကားမင္း က လက္မွာဖလားကိုင္ၿပီး ထိုင္ကေတာ့ေနသလို ေတာင္ေပၚက ေရွးေဟာင္းဘုရားကို..... အဲေနာက္မွာမွ..... နဂါးမင္း............

ကၽြန္မလည္းေကာင္းကင္ၾကည့္လုိက္........မုဒ္၀ၾကည့္လုိက္.............အံ့ၾသေနတုန္း.......ဘာၿဖစ္ၿဖစ္မသိဘူးဆိုၿပီး...........
ေရွးေဟာင္းဘုရားေပၚမွာေတာ့ ဘာပြဲလည္း မသိဘူးဆိုၿပီး.ထိုင္ကေတာ့ေတာ့တာပါပဲ...............။လူေတြကိုေအာ္ ေၿပာေပမယ့္........လူေတြက ကၽြန္မကို အရူးလုိ ့ထင္သလိုၾကည့္ေနၾကတယ္..........။

ကၽြန္မေၿပာလုိ ့လုိက္ၾကည့္ေပမယ့္.............သူတို ့ဘာမွမၿမင္ရဘူးတဲ့ေလ............။ ကၽြန္မလည္း ဘာမွမေၿပာ ေတာ့ပဲ ထိုင္ကေတာ့ၿပိး ေမာ္အၾကည့္ ၿမစ္ကမ္းဟိုး.......ဘက္မွာ တိမ္ေတြ အေရာင္ေၿပာင္းၿပိး ရာသီဥတုေၿပာင္း လည္း သြားတာ သတိထားမိလုိက္တယ္............။

ခုနားက ေကာင္းကင္မွာ ကၽြန္မၿမင္ေနရတဲ့ အရာေတြ ဘာမွမရွိေတာ့ဘူး.......။ ကၽြန္မ ၿမင္ေနရတာေလ ဒကယ့္ကို ထင္ထင္ရွားရွားၾကီးပါ...........။

ေအာ္.............ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ပါေလ...........ဒါလည္း ကံပါလုိ ့ ဖူးထိုက္လုိ ့ဖူးရတယ္....ေတြ ့ထိုက္လုိ ့ေတြ ့ရတယ္ပဲ မွတ္လုိက္ပါေတာ့တယ္.........။

မုဒ္၀ကို ကၽြန္မၾကည့္ၿပိး ကၽြန္မ အေဒၚဘက္ၾကည့္ေတာ့ သူက တစ္ရားထိုင္ေနတယ္.......ကၽြန္မလည္း ေတြးမိတယ္.....အေဒၚငယ္တစ္ရားထိုင္ေနတဲ့ေအာက္ ဘုရားလိုၾကာပံုေလးေပၚရင္ ေကာင္းမွာပဲလို ့ေတြးလိုက္ေတာ့ အခ်ိန္ခဏေလးမွာ ကၽြန္မအေတြးဆံုးတာနဲ ့ အေဒၚငယ္ တစ္ရားထိုင္ေနတဲ ့ေနရာေလးမွာ ၾကာပန္းပံုေနရာေလးမွာ အေဒၚငယ္ထိုင္ေနတာေတြ ့မိတယ္...........။

ကၽြန္မလည္း အေဒၚငယ့္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ၾကည့္ၿပိး ငါလည္း ထိုင္ေတာ့မယ္ဆိုၿပီး........မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ က ၾကာပန္းေပၚကို တက္တာ မမွီတစ္မွီၿဖစ္ေနလုိ ့ ခုန္တက္ေနရေသးတယ္............စိတ္ကေတာ့ အ့ံၾသမိတယ္...။ ခုနားက ငါ့စိတ္ထဲက ၿဖစ္ခ်င္ေနတာ ဘာလုိ ့ဒီလို ခုခ်က္ၿခင္းၾကီး ၿဖစ္သြားတာလည္းလုိ ့ေပါ့...။

အဲလိုနဲ ့ ကဲကၽြန္မလည္း ငါဘာမွမေတြးေတာ့ပါဘူးေလ.........ဆိုၿပိး..........အေဒၚငယ္လို ပဲ ၾကာပန္းပံုေပၚလာတဲ့ တစ္ရားထိုင္တဲ့ေနရာေလးေပၚတက္ၿပိး. စိတ္ကိုတည္ၿငိမ္ေအာင္ထားၿပီး. .တစ္ရားဆက္ထိုင္ေနလိုက္ေတာ့တာပါပဲ.......။

ခဏေနတာနဲ ့အိပ္ယာ က ႏိုးလာေတာ့ အိမ္မက္မက္ေနတာကို ၿပန္စဥ္းစားၾကည့္မိတယ္......။
ဒကယ့္အၿဖစ္လို......ထင္ထင္ရွားရွားကို ၿမင္လုိက္ရတာပါ.........။

နဂါးမင္းေကာ.............သိၾကားမင္းေကာ.....သီၾကားမင္းကိုင္ဆိုင္ထားတဲ့ ဖလားေကာ.ၿပိးေတာ့ မမွတ္မိေတာ့တဲ့ အရာတစ္ခုေကာ..............မုဒ္၀ေကာ...............။

တစ္ခါတစ္ရံမွာ ကၽြန္မဟာ အိပ္မက္နဲ ့ မေရာက္ဖူးတဲ့ ေနရာေတြ.......မသြားဖူးတဲ့ ေနရာေတြကို ေရာက္ေနတတ္တယ္။ ေရွးေဟာင္းဘုရားေတြကိုလည္း ခဏခဏ ဖူးေမွ်ာ္ခြင့္ရတယ္။ ေရလမ္းကလည္း ခက္ခက္ခဲခဲ သေဘၤာေမွာက္ၿပိး..........၀ါးေဖာင္နဲ ့၀ါးထိုးရင္း....ဒုကၡေရာက္ေနရင္းကေန ကေလးအေမတစ္ေယာက္အသက္ကိုကယ္ကာ ကမ္းတစ္ခုမွာ ကပ္မိလုိ ့ေရွးေဟာင္းေစတီတစ္ဆူကို ဖူးေမွ်ာ္ခြင့္ရတယ္လုိ ့လည္း ၿမင္မက္ေသးတယ္......ဖူးရတာေတာ့ ေတာ္ေတာ္ၾကာ ဖူးရတာဆိုေတာ့ အမ်ားမဟုတ္ေတာင္ ေတာ္ေတာ္ရွိေနၿပီေပါ့.........။

ၿပိးေတာ့ ေရာက္တုန္းဆိုၿပိး ဖူးေမွ်ာ္ခြင့္ရတဲ ့ဘုရားရဲ ့ေဘးက ေက်ာင္းေဆာင္ေတြထဲ ၀င္သြားေတာ့ ေရာဂီေတြ က်င့္ေနၿပီး တစ္ရားထိုင္ေနတဲ့ အရြယ္မ်ိဳးစံုကိုလည္း ၿမင္ေနရတယ္..........သူေတာ္ေကာင္းေတြ မ်က္ႏွာေၾကာင့္လားမသိဘူး...........ၿမင္ရတာ စိတ္ခ်မ္းသာတယ္.............အကုန္လံုးက...........မ်က္ခြံေလးပိတ္ၿပိး ကၽြန္မလွည့္ပတ္ၾကည့္ေနတာကိုေတာင္ မသိသလိုေနႏိုင္ၾကတယ္.....။ စာအေရးအသားမွားရင္လည္း ခြင့္လႊတ္ေပးၾကပါလုိ ့..........ၿမင္အပ္ေရာ....မၿမင္အပ္ေသာ သက္ရွိသက္မဲ့အကုန္လံုးကို ေတာင္းပန္ပါတယ္.........။

စကားအမွားပါရင္ ခြင့္လႊတ္ေပးပါလုိ ့............မေရးတတ္ေပမယ့္........ထူးဆန္းတယ္ထင္လုိ ့........ၾကံဳေတြ ့ေနရလို ့..........ၿပီးေတာ့ ဘေလာ့မွာဘာမွ မေရးပဲ..သူမ်ား ဘေလာ့ပ္ေတြပဲ ထိုင္ထိုင္ဖတ္ေနတယ္ လုိ ့ေၿပာၾကလြန္းလုိ ့........အဆူခံရသက္သာေအာင္ အိမ္မက္အေၾကာင္းကို ဒီေန ့ ေရးၿဖစ္သြားေတာ့တာပါပဲ.......။

စာအေရးအသားညံ့တာေတာ့ ၀န္ခံပါတယ္..............အဟဲ.....ဒကယ္မေရးတတ္တာပါ..........။
စိတ္ရွည္ၿပိး ဖတ္ေပးတာ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
အိမ္မက္ကို ဘာသာၿပန္တတ္ရင္လည္း ၿပန္ေပးသြားပါအုန္း.........။
အဆိုးဆိုတာ ရွိသလို ေကာင္းတာေတြလည္း ရွိတတ္လုိ ့ပါ။
အိမ္မက္ဆိုတာလည္း နိမိတ္တစ္ခုပဲလုိ ့ ေၿပာၾကတယ္ေလ............သိခ်င္မိတာေတာ့ ဒကယ္ပါပဲ......။
ဆရာေတာ္ ဘုရားရွိတုန္းကေတာ့ အိမ္မက္မက္ရင္ ေၿပာၿပၿပိး အေကာင္းအဆိုးေမးလြန္းအားၾကီးလုိ ့ မိေတာ္၀င္ ညည္းကေလ အိမ္မက္မေၿပာနဲ ့ထူးထူးဆန္းဆန္းေတြကို ေတာ္ေတာ္မက္တတ္တယ္ေနာ္ လုိ ့ေတာင္ မိန္ ့ေတာ္မူသြားပါေသးတယ္....။
ကၽြန္မကလည္း ကၽႊန္မပါပဲေလ...................။



ေဆာင္းေတာ္၀င္။